Verhalen

Stafleden

Ik ben Sandra Schonig, getrouwd met Frank en moeder van Pim(9 jaar).

De geboorte en ontwikkeling van onze zoon heeft mij de gelegenheid gegeven om voor 100 %  te geloven in de ontwikkeling van kinderen. Van 2003 tot 2007 zijn wij zeer betrokken geweest bij Iederwijs Castricum. Het hele gezin profiteert nog van de kansen die we daar hebben gekregen. Op dit moment ben ik staflid op de Koers. Ik ben er ongeveer twee dagen per maand. Als ik er ben voel ik de stroom van creatie.

We zijn er allemaal om op die stroom te vinden en erin mee te gaan. Die stroom geeft mij energie, en daar ga ik voor. De Koers gaat groter worden en als die periode daar is gaat de Koers mij steeds vaker zien.

Studenten

Yari (5 jaar 2-jan-2004)

Yari wat wil je vertellen over De Koers?

Je kunt op De Koers heel veel leuke dingen doen; op de computer, trampoline springen, ping pongen, boekjes lezen, spelletjes doen. Ik vind star wars monopoly leuk en ganzenbord.

Hoe werkt het op De Koers?

Je moet al je dingen opruimen en mag geen dingen stuk maken, anders kan je worden pgeschreven. Dan wordt je bij het JC geroepen en als je zelf vind dat je schuldig bent dan krijg je een schoonmaak taak.

Wat heb je geleerd op De Koers?

Niks.

Helen (moeder van Yari) over zijn leerpunten.

Het is zo geweldig te zien dat Yari de hele dag doet wat hij leuk vind en toch allerlei dingen leert. Zijn leren gaat onbewust bij alles wat hij doet. Yari zit sinds augustus 2008 op De Koers. Hieronder een aantal punten op cognitief vlak waar Yari zich afgelopen half jaar o.a. in ontwikkeld heeft.

• Bij binnenkomst in de school moet de student zichzelf inschrijven, sinds 2 maanden schrijft Yari zichzelf in op de aanwezigheidslijst met de tijd van binnenkomst.
• Hij leest de namen van andere studenten en stafleden op de aanwezigheidslijst.
• Hij stond een keer bij het kassaatje en vond uit dat je kunt optellen met de kassa en zei vol verwondering Mama 9 + 4 is 13.
• Als hij ganzenbord doet dan telt hij het aantal ogen bij elkaar op.
• Tijdens star wars monopoly speelt hij zelf en betaald hij ook zelf. Hij is bewust van het feit dat hij eest geld moet sparen en dan huizen kan kopen. Hij leert de honderd tallen goed kennen, en hij rekent door het geld dat hij moet betalen door de briefjes bij elkaar op te tellen.
• Hij zit vaak achter de computer met andere (grotere) studenten spelletjes te spelen. Daarbij zijn ze vaak met elkaar in gesprek en oefent hij zijn sociale vaardigheden en voor zichzelf opkomen.
• Yari zat een keer met Simon aan tafel het alfabet door te nemen. Simon vroeg bij alle letters van het alfabet; ken je deze? en Yari schreef de letters op.
• Hij erg bezig met tellen en rekenen. Bij een krukje met veel vakjes zei hij ineens Mama 3 x 4 is 12! Spellenderwijs.

Dit zijn allemaal hele mooie dingen om te zien. Echter het belangrijkste leerpunt van Yari afgelopen half jaar is geweest dat hij mede verantwoordelijke is, zelf verantwoordelijk is en dat hij als competent gezien wordt. Hij is net als iedereen verantwoordelijk voor 1 schoonmaaktaak in de week. Dit moet hij zelf regelen als hij dat niet doet, wordt hij hierop aangesproken. Yari had geen zin in zijn taak en deed dit meerdere malen niet. Dit leidde uiteindelijk tot een sanctie dat hij 5 dagen niet in het computer lokaal mocht komen, daar was hij erg verdrietig van. Het was harde les maar het is hem nu wel heel duidelijk dat hij het zelf moet regelen en dat hij het moet regelen want als hij dat niet doet zitten daar consequenties aan!

Studenten

18 jaar, leerling van De Koers die er van af dag 1 bij was.

Ik heb gekozen voor De Koers omdat ik dan mijn eigen weg kan volgen met wat ik wil doen.

Mijn ervaringen met De Koers zijn dat ik het heel leuk op De Koers vind. Er zijn iedere dag stafleden en als je hulp nodig hebt kan je ze aanspreken. Lessen zoals in het reguliere onderwijs heb je hier niet, maar het kan wel. Dat moet je dan zelf regelen. Als je het wilt moet je zelf voor het materiaal zorgen. Het maakt niet uit wat.

Iedere dag om 11:00 uur is er het JC. Dat betekent Juridisch comité. Daar kan je mensen aanklagen. Bijvoorbeeld als je de activiteit van iemand stoort of je rent door de gangen heen en weer... Dan pak je een formulier. Als je wilt, kan je op de computer, maar je moet wel de regels weten. Bijvoorbeeld: "Je mag niet bij de computer eten of drinken". En elke donderdag om 13:00 is er een Schoolmeeting. Schoolmeeting is een soort vergadering. Je kunt iedere dag van 9:00 tot 10:30 binnenlopen.

De kracht van De Koers is dat ik hier de kans krijg om te ontdekken wat ik echt leuk vind en om me klaar te maken voor een opleiding.

Wat voor mij belangrijk is, is dat ik ondanks mijn leeftijd toch op deze school student mag zijn.

Stafleden

Het onderwijs is een plek waar mensen zich kunnen ontwikkelen. Het is de plek waar je je  verantwoordelijkheid neemt om je voor te bereiden op een plek in de samenleving. Juist dit voorbereiden is iets wat ik niet of nauwelijks heb kunnen kunnen terugvinden in het hedendaagse onderwijssysteem. Ik heb in de afgelopen 8 jaar naast het vernieuwingsonderwijs ook in het reguliere onderwijs met enthousiaste leerkrachten gewerkt. Veel van mijn collega’s daar werkten keihard om kinderen mee te krijgen met de rest en te zorgen dat ze zouden overgaan. Dit is precies wat ik niet wil. Het gaat mij teveel om de resultaatverwachting van een ander. Het systeem gaat om het halen van een diploma. De verantwoordelijkheid ligt niet waar hij hoort te liggen. Het is door de leerkracht van de leerling overgenomen en vaak ongewild.

De mensen die in het Sudburyonderwijs werken, kijken daar anders naar. Ze leren kinderen nog steeds van alles. Hoe je kunt optellen, waar Kathmandu ligt en of ‘jij wordt’ nou op een d of een t eindigt. Daarnaast wordt ieder andere vraag ook serieus behandeld. Hoe kan ik Japans leren? Kan je me helpen met een sollicitatie? Is er budget voor een nieuw computerprogramma? Kinderen worden gehoord en gezien en daar is alle tijd voor. Het gebeurt hier wel op aanvraag van de student. De verantwoordelijkheid ligt daar waar hij zijn moet. In een omgeving van veiligheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid kan een student leren te leren en zich voorbereiden op een plek in de samenleving. Dat is de reden waarom ik hier werk en met veel plezier.

Studenten

Ik ben Saskia, 16 jaar oud en ik zit vanaf dag 1 op de Koers.

Ik zit op de De Koers omdat ik hier kan leren wat ik wil in plaats van wat iemand anders wil dat ik leer. Er wordt echt naar me geluisterd en ik heb echt een stem hier op school.

De kracht van De Koers is dat het is een volledig democratische school is. Iedereen is gelijkwaardig. Iedereen heeft een stem. Een jongen van 4 heeft dus net zo veel te zeggen als een staflid van 34. Dat geeft kinderen veel zelfvertrouwen.

Wat je hier  leert is verantwoordelijkheid nemen voor je eigen doen en laten en respectvol met elkaar omgaan. Wat ik zelf hier nu al heb geleerd heb is lastig te bepalen, om de simpele reden dat ik hier niet 1 uur Nederlands, 1 uur Engels, 1 uur tekenen, etc, volg, maar ik ben hier de hele dag door bezig met allerlei vakken zonder me daar echt bewust van te zijn. Ik heb hier in vijf maanden tijd nog geen “echte” les gehad en toch worden mijn Nederlands, sociale vaardigheden, tekenen en etc. beter.

Deze school is belangrijk voor mij omdat ik hier mezelf kan zijn en niet in een rol geduwd word.

Studenten

Ik ben Simon, 16 jaar en ik zit van af bijna dag 1 op De Koers .

De reden dat ik hier gekomen ben is omdat ik voor de tweede keer vast liep in Havo 3. Dit wist ik al lang van tevoren en ik ben toen met mijn ouders ook gaan kijken naar een nieuwe school toen wij in de krant lazen dat er een nieuwe school kwam in Beverwijk die gebaseerd is op het Sudbury Valley onderwijs. Ik had al een jaar terug een artikel gelezen over dat onderwijssysteem en ik merkte dat ik het eigenlijk op alle punten het eens was met hun ideeën. We zijn toen naar een informatiemiddag geweest en na een gesprek had ik het idee dat dit de perfecte school was voor mij. Het enige probleem was dat mijn vader nog niet zo overtuigd was. Op het einde van een 2e informatiemiddag vertelde Simone, student van De Kampanje (ook een Sudbury Valley school) een verhaal over haar ervaringen op school. Ze deed dat zo vol zelfvertrouwen en ook als er een vraag werd gesteld dan antwoorden ze zo makkelijk, dit toch voor een redelijk grote groep, dat mijn vader er ook steeds meer zin in begon te krijgen. Dus in de auto zij mijn vader oké. Hij vond het goed. Alleen vond ik het nog niet goed want als zijn reden was dat ik net zo zelfverzekerd zou worden en de zelfde dingen zou ondernemen als Simone dan had hij al verwachtingen en dat is het laatste wat je moet hebben op zo’n school. Je moet het juist vrij laten. Op een school als De Koers is het proces het belangrijkste en niet de uitkomst. Gelukkig begreep mijn vader dit meteen en vond hij het nog steeds goed als ik hier naar school zou gaan.

Wat een groot verschil is met De Koers en een regulierenschool is dat ik alles mag lezen en zien. Daar mee bedoel ik: dat ik erbij ben als er een Algemene Leden Vergadering is (ik heb dan zelfs een stem) en ik ben erbij als we de huur aan het regelen zijn van het pand. Op mijn oude school hadden ze me verbaasd aangekeken als ik de lerarenkamer binnen kwam of het kamertje van de directeur. Terwijl wij hier met elkaar de directeur zijn. Ik merk dat ik op deze school al voor een hoop dingen verantwoordelijk ben zoals: het voorbereiden van het JC en ik heb bijvoorbeeld een kerstgala georganiseerd en ook ben ik penningmeester van het spelletjesgezelschap. Op mijn oude school was het volproppen van leerlingen met informatie het enige wat gebeurde.

Deze school is de eerste waarbij je van elkaar leert daarom denk ik dat dit je beter voorbereidt op je toekomst dan welke vorm van onderwijs dan ook. Omdat je hier leert zoals de samenleving zelf is. Ik denk dat als ik klaar ben met deze school ik op alle vlakken die ik leuk vind en ook minder leuk ik een stuk sterker ben geworden. Ik heb geleerd hoe ik moet organiseren en hoe ik naar de wereld kijk en hoe ik met alles dat op mijn pad komt om kan gaan. Bij een vervolg studie zal ik weten hoe ik moet plannen en als ik een bedrijf begin weet ik hoe ik dat moet organiseren op alle vlakken en als ik iets niet weet zal ik zorgen dat ik er achter kom.

Wat het voor mij oplevert is een leuke plek waar ik alles kan leren wat ik leuk vind zo lang als ik wil of zo kort als ik wil. En het is een plek waar je jezelf kan zijn omdat er geen normaal is of gek zolang je je maar houdt aan de regels die we met elkaar hebben afgesproken. Maar het belangrijkste is dat dit een plek is waar ik met plezier naartoe ga.